عنوان: سيرو سلوک(جلسه شانزدهم): توسّل در دعا

شرح: مطلب مهمّ ديگري که در مورد دعا کردن بايد بدان اشاره شود اين است که استجابت دعا نياز به واسطه دارد. فيض و رحمت الهي بدون واسطه به بندگان نمي رسد. در مورد نزول قرآن کريم هم خداوند به واسط? حضرت جبرائيل کلام نوراني خودش را بر قلب پيامبر اکرم«صلي الله عليه و آله و سلم»القا کرد. البته جبرئيل به اذن حضرت حق و به فرمان باري تعالي قرآن را نازل کرد . قدرت و علم لازم جهت انجام اين مأموريت نيز از جانب خداوند متعال به وي عطا شد و پس از آن قرآن کريم را با يک تشريفات خاصي نزد پيامبر اکرم«صلي الله عليه و آله و سلم» آورد. دعا و راز و نياز هم وسيله مي خواهد. يعني بايد يک بزرگي اين دعا را به محضر خدا ببرد و خداوند به واسط? رحمت خودش و با واسطه استجابت دعا را به ما برساند. يا ايّها الّذينَ امنو اتَّقُوا الله و ابتَغوا اليه الوسيله و جاهدوا في سبيله لَعلَّکُم تُفلِحون(1) اين آيه دو معنا دارد. معناي ظاهري آن اين است که اي انسان تقوي داشته باش تا آن تقوي وسيله اي شود براي اينکه پروردگار عالم به تو رحم کند. امّا امام صادق«سلام الله عليه» معناي دقيق تري براي اين آيه بيان فرموده اند. آن حضرت در ذيل اين آيه مي فرمايند:«نحن الوسيلة في القرآن» يعني ما وسيله هايي هستيم از طرف خداوند براي مردم. در واقع اين وسيله که مورد نظر قرآن مجيد است و بندگان بايد از آن استفاده کنند، همان توسل به حضرات معصومين «عليهم السلام» است.