بحث جلسات درس اخلاق در موضوع «انسان در قرآن» به اینجا رسید که
قرآن کریم در آیاتی، مقامات ملکوتی و جایگاه معنوی انسان و نیز سعادت و نیکبختی
او را متذکر شده است؛ در آیات دیگری نیز انسان را به شدّت نکوهش فرموده، خسارت،
زیان، بدبختی و شقاوت را محیط بر او دانسته است.
سپس مفاهیم آیات مزبور به این صورت جمعبندی شد
که اگر انسان در راه مستقیم قرار گیرد و رابطهاش با خداوند محکم باشد، همان
موجودی است که قرآن کریم از او تعریف و تمجید کرده، او را سعادتمند و خوشبخت شمرده
است، وگرنه، شقاوتمند و بدبخت است و همان موجودی است که قرآن شریف او را مذمّت میفرماید.
در این راستا،
این سؤال مطرح است که آیا سعادت یا شقاوت انسان ذاتی است؟ آیا انسان بالفطره سعید یا
شقی است؟ از نگاه دیگر، آیا انسان از نظر فطرت سعادتمند است یا شقاوتمند؟
ادامه...