مراتب دعا

مرتب? اول: دعاي زباني

دعاي زباني عبارت است از دعايي كه انسان مي خواند و جز خواندن دعا با زبان توجه به هيچ چيز ندارد. در حقيقت لقلق? زبان است. مثل وقتي که انسان يکي از ادعي? کميل يا ابوحمز? ثمالي را بخواند و توجه به معاني بلند آن دعا نداشته باشد. اين مرتب? دعا خوب است و نتيجه هم دارد ولي كاربرد ندارد. اين نحو? دعا خواندن نمي تواند براي پيشرفت سالک در سير و سلوك مؤثر باشد. ‌امام خميني«قدس سرّه» در کتاب چهل حديث، مثالي در اين خصوص بيان کرده اند و مي فرمايند: اگر نام? پر محتوائي را به طفلي بدهند و بگويند در مقابل يک انسان بزرگ بخوان و آن بچه شمرده شمرده نامه را بخواند، كار خوبي است اما آن بچه از محتواي نامه بهره اي نمي برد. به عبارت ديگر اين نامه براي آن طفل کاربرد ندارد. خواندن دعا هم اگر فقط با زبان باشد براي سالک به همين صورت است. البته شرکت در مجالس دعا و خواندن دعا نتايج مفيدي دارد و مستوجب پاداش و ثواب الهي است، ولي صرف خواندن دعا با زبان و بدون توجه به معني، براي سالک کاربردي نيست.

مرتب? دوم: توجه به معني دعا