جستجو :
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَن صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
امروز: ۱۳۹۷ جمعه ۳۰ شهريور

 
  • بیانات مختصر معظّم‌له در جمع عزاداران حسینی«ع» در مسجد امیرالمومنین«ع» اصفهان - 20/6/1397
  • درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث بیست و یکم: قرب نوافل، جلسۀ سوم
  • درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث بیست و یکم: قرب نوافل، جلسۀ دوم
  • درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث بیست و یکم: قرب نوافل، جلسۀ اوّل
  • پیام تسلیت به مناسبت ارتحال فقیه وارسته حضرت آیة‌الله آقای حاج شیخ مجتبی بهشتی«قدّس‌سرّه»
  • برگزاری مراسم جشن عید غدیر در دفتر معظّم‌له
  • درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث بیستم: توجّه به سه موضوع، در مکاتبه‌ها و گفتگوهای دانشمندان
  • درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث نوزدهم: سه عامل رسیدن به بالاترین مرتبۀ کمال
  • درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث هجدهم؛ کسب قدرت مادی و معنوی در پرتو توکّل به خداوند

  • ---->


    پیام معظّم له به همايش بين‌المللي شهروند مسئول

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم

    قال‌الله تعالي:

    «كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ»

    871122S.jpgهمايش بين‌المللي شهروند مسئول که در تبيين دو فريضه و فضيلتِ بزرگِ الهيِ امر به معروف و نهي از منکر تشکيل گرديده است، اقدامي شايستۀ تحسين است. به ويژه آنکه اين نشست بين‌المللي در زماني برگزار مي‌گردد که ماه محرّم‌الحرام، آن را به نام و ياد بلندِ بزرگ احياء‌گرِ امر به معروف و نهي از منکر، يعني سيد و سالار شهيدان حضرت ابي‌عبدالله‌الحسين «عليه‌افضل‌الصّلوات‌والتّحيات»، معطّر و منوّر ساخته است. امام همامي که اساس و بنياد قيام حق‌گرايانه و عدالت‌طلبانه و آزادي‌خواهانۀ او، امر به معروف و نهي از منکر بوده است و آن بزرگوار در جريان اين قيام بزرگ، بارها بر اين معناي اساسي و با اهمّيت، پاي فشرده است.

    در اين‌که اين فريضۀ انسان‌ساز و جامعه‌ساز يکي از مهم‌ترين و تأثيرگذارترين موضوعات سترگ ديني، اخلاقي، اجتماعي، فقهي و حقوقي است، کم‌ترين ترديدي وجود ندارد و ازاين‌رو اين موضوع کلان، به غير از متن کتاب و سنّت، در علوم اسلامي گوناگون نيز همانند تفسير، کلام، فقه، اخلاق و عرفان از جايگاه بحث و بررسي‌هاي نظري و عملي ويژه و شايان توجّه برخوردار گرديده است.

    در عين حال، امّا بايد سوگمندانه گفت که امر به معروف و نهي از منکر از مظلوم‌ترين موضوعات ديني ماست، چراکه از يک‌سو، چه بسيار کساني که با بي‌تفاوتي و مسئوليّت ناشناسي از کنار اين امر حياتي مي‌گذرند و در به پا داشتن و اقامۀ آن کوتاهي مي کنند و به تعبير شيواي امام باقر«سلام‌الله‌عليه»: «لَا يُوجِبُونَ أَمْراً بِمَعْرُوفٍ وَ لَا نَهْياً عَنْ مُنْكَرٍ إِلَّا إِذَا أَمِنُوا الضَّرَرَ يَطْلُبُونَ لِأَنْفُسِهِمُ الرُّخَصَ وَ الْمَعَاذِيرَ» با دست و پا کردن توجيهات غيرقابل قبول، دست از وجوب و اجراء اين واجب بزرگ بر مي‌دارند و بدين صورت با گناه‌کاران، مداهنه و همراهي مي‌کنند، و از سوي ديگر، چه بسيار کساني هم که به جاي فهم و آگاهي صحيح و اجراي درست اين فريضه با سرسري‌نگري و ژرف ناانديشي و عمل‌کردهاي شعاريِ تهي از شعور و عقلانيّت، گزندها و تلخي‌هاي فراوان و جبران ناشدني براي اين فريضۀ مظلوم به بار مي‌آورند و عملاً چهرۀ منوّر اين واجب انسان‌ساز و حيات‌بخش را در نظر عمومي و بين‌المللي مشوّه و تيره مي‌سازند و با سفاهت خود، آفت و آسيب حقّانيّت مي‌شوند و به تعبير بلند امام هادي«سلام‌الله‌عليه»: «إِنَّ الْمُحِقَّ السَّفِيهَ يَكَادُ أَنْ يُطْفِئَ نُورَ حَقِّهِ بِسَفَهِهِ» کسي که حق با اوست ولي سفيهانه و ناآگاهانه اقدام مي‌کند، نزديک است که نور حقّش را به عمل نابخردانه‌اش خاموش سازد.

    اين نمايي از قصّۀ پر غصّۀ مظلوميّت امر به معروف و نهي از منکر است که زيربنا و بنياد همۀ فرايض الهي برشمرده شده است و در توصيف آن در قرآن و روايات چنان سخناني بيان گرديده که براي هيچ فريضۀ ديگري بيان نشده است. قرآن کريم اساساً برتري امّت اسلامي را مرهون اين فريضۀ برمي‌شمارد و مي‌فرمايد: «كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ» و فلسفۀ حکومت اسلامي را نيز برقراري اين فريضه در کنار دو فريضۀ عبوديّت و عدالت مي‌داند: «الَّذينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ».

    در روايات اهل‌بيت عصمت و طهارت( نيز امر به معروف و نهي از منکر، راه پيامبران و شيوۀ صالحان دانسته شده و تأمين ديانت دينداران و حليّت اقتصاد و تجارت آنان و آباداني و توسعۀ ظاهري و طبيعي مردمان و رخت بربستن و دفع ظلم ظالمان و خلاصه، اقامه و پايداريِ امر دين و دنياي ملّت اسلامي، مرهون و وابستۀ به امر به معروف و نهي از منکر تلقّي گرديده است.

    اينک ماييم و اين فريضۀ بزرگ الهي با اين توصيفات ويژه و آن آفت‌ها و آسيب‌هاي با اهميّت که بايد با سرانگشت تدبير و اهتمام، مرتفع گردد.

    در اين مجال لازم است به چند نکتۀ اساسي توجّه شود:

    نخست: آنکه امر به معروف و نهي از منکر، واجبي بسيار فراتر از چند پند و تذکّر خصوصي و محدود به موارد جزيي است. دامنۀ معروف‌ها و منکرها در تمامي شئوون فردي و اجتماعي و حکومتي گسترش داشته و شامل همۀ ابعاد زندگي فرد و جامعه و حکومت مي‌شود. بايد اين شايست‌ها و ناشايست‌ها در ابعاد و زواياي گوناگون به دقّت و درستي شناسايي شود و بدين صورت، شرط اوّل امر به معروف و نهي از منکر که علم و تشخيص معروف‌ها و منکر‌هاست، فراهم گردد.

    دوّم: اين دو فريضۀ الهي اگرچه در يک بافتِ فقهي و حقوقي و اخلاقي در کنار يکديگر و همتاي همديگرند ولي در عين حال دو اصلِ دينيِ مترقّيِ جداگانه به شمار مي‌روند. امر به معروف، فرمان به خوبي‌ها و شايسته‌ها و بايسته‌هاست، چنان‌که نهي از منکر، بازداشتن از بدي‌ها و ناشايست‌ها و نابايست‌هاست. ولي نکتۀ قابل توجّه و تأمّل آن است که در فرهنگ والاي اسلامي در نوعِ آموزه‌هاي قرآن و عترت ابتدا سخن از امر به معروف و سپس نهي از منکر است و اين بدان معناست که اهتمام و فرمان به معروف‌ها يک اصل مقدّم به شمار مي‌رود و همواره کارايي فزون‌تر و ابعاد مثبت روان‌شناختي و اخلاقي بيشتري داشته و خواهد داشت.

    سوّم: امر به معروف و نهي از منکر، چه از ديدگاه فقهي و چه از منظر اخلاقي، داراي مراتب چندگانه‌اي است که مرتبۀ نخست و برترين مراتب آن، امر به معروف و نهي از منکرِ عملي است به گونه‌اي که ديگران از رفتار و سيرۀ عملي يک انسان دين‌دار، متّعظ گرديده و تأثير مثبت بپذيرند.

    التزام به اين مرتبه، سبب خودسازي و تهذيب نفس و تزکيۀ باطن انسان خواهد بود و روح احساس مسئوليت و تعهّد را در آدمي زنده خواهد کرد. بنابراين آمر به معروف و ناهي از منکر بر اساس دستور قرآن و روايات بايد با جديّت هرچه تمام‌تر بکوشد تا خود در مسير عمل به معروف‌ها و پرهيز از منکرات، پيشاهنگ و پيشتاز باشد و نداي وحي الهي را به گوش جان پذيرا گردد که: «أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ» و نيز «لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ». چنان‌که شيوۀ مرضيۀ انبياء الهي نيز بر همين روال بوده است: «قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى‏ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ رَزَقَني‏ مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَ ما أُريدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلى‏ ما أَنْهاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُريدُ إِلاَّ الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ ما تَوْفيقي‏ إِلاَّ بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنيبُ». پيامبران صريحاً اعلام کردند که همواره به تعاليمي که بيان مي‌کنند، خود پيش از ديگران، پاي‌بند و ملتزمند و در رسالت خود جز به صلاح و سداد بشريّت نمي‌انديشند.

    بنابراين براي احياء و اقامه و همگاني کردن امر به معروف و نهي از منکر، بايد شرايط و زمينه‌هايي فراهم شود که اخلاق و تهذيب نفس در جامعۀ اسلامي به امري همگاني و رايج مبدّل شود تا توان و ظرفيّت روحي و روان‌شناختي مردمان، رشد و ارتقاء يابد و بدين وسيله با شخصيّتِ کمال يافتۀ خود در ديگران تأثير گذارند. از يک جامعۀ غريبۀ با اخلاق و از يک ملّت دورافتاده از تهذيب روحي نمي‌توان انتظار امر به معروف و نهي از منکر داشت و توقّع زنده بودن امر به معروف و نهي از منکر در چنين جامعه‌اي توقّعي بي‌جا وبيهوده است.

    دقيقاً در اين‌جاست که نقش برجسته و پر رنگ مبلّغان ديني و مصلحان جامعۀ اسلامي از يک‌سو و نقش با اهميّت و تأثيرگذار مسئولان و کارگزاران حکومت اسلامي از سوي ديگر، در پديد آوردن ريشه‌ها و بارور ساختن نهال امر به معروف و نهي از منکر در صحنۀ اجتماع، روشن شده و خود را نمايان مي‌سازد. عالمان و حاکمان بايد از سر آگاهي و مسئوليّت، پيشتازان صدر اوّل اين فريضه باشند و به عهد و پيماني که خداوند سبحان از آنان به ويژه در امور اجتماعي اخذ کرده است، کمال توجّه و التزام را داشته باشند.

    هر سه نکته‌اي که به اختصار بيان گرديد، عوامل بسيار اساسي و نقش‌آفرين در احياء فريضۀ امر به معروف و نهي از منکر به شمار مي‌روند و البتّه نکات ديگري نيز وجود دارد که در اين مجال کوتاه نمي‌گنجد.

    اميد است اين همايش بين‌المللي که با حضور و اهتمام شما انديشمندان و فرهيختگان داخلي و خارجي برگزار گرديده است، پنجره‌اي نو به بحث امر به معروف و نهي از منکر بگشايد و فراتر از بحث‌هاي نظري صِرف، با رويکرد کاربردي، گره‌هاي شناخته و ناشناختۀ مظلوميّت را از ساحت اين فريضۀ الهي انسان‌ساز و جامعه‌ساز بازگشايد و در اين صورت به اميد خداوند متعال به هدف و آرمان خود دست خواهد يافت. ان‌شاء‌الله.

    از همۀ مسئولان محترم برگزاري اين همايش به ويژه دانشگاه آزاد اسلامي که با تدبير و جديّت خود به يکي از اساسي‌ترين نيازهاي معنوي و اخلاقي جامعۀ اسلامي پرداخته‌اند و نيز از تمامي انديشوراني که با مشارکت علمي خود، به اين نشست، رونق بخشيده‌اند، تقدير و تشکّر مي‌نمايم و توفيقات همگان را در احياء و اقامۀ فريضۀ امر به معروف و نهي از منکر، از خداوند قادر متعال مسألت مي‌نمايم.

    والسّلام‌عليکم و رحمة‌الله وبرکاته

    حسين المظاهري

    28/آذرماه/1390

    23محرّم‌الحرام/1433

     

     

     

    آرشيوچاپ
    احکام
    اخلاق
    اعتقادات
    اسرار حج
    مناسک حج
    صوت
    فيلم
    عکس

    هر گونه استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع می باشد.
    دفتر مرجع عاليقدر حضرت آية الله العظمى مظاهری «مدّظلّه‌العالی»
    آدرس دفتر اصفهان: خيابان عبد الرزاق – کوی شهيد بنی لوحی - کد پستی : 99581 - 81486
    تلفن : 34494691 -031          نمابر: 34494695 -031
    آدرس دفتر قم :خیابان شهدا(صفائیه)- کوی ممتاز- کوچۀ شماره 1(لسانی)- انتهای بن‌بست- پلاک 41
    تلفن 37743595-025 کدپستی 3715617365
    Web:www.almazaheri.org     Email:info [at] almazaheri [dot] org